Linda Dejaegere

Bonjour Aalbeke. Mijn naam is Linda Dejaegere. In maart ben ik 54 geworden. Ik woon met mijn partner Marc Charvet sedert 2004 in Saint Quentin la Poterie, in het Zuid-Franse departement Gard, zeg maar in de zonnige Provence.Het  is een aardig klein provincieplaatsje met niet meer inwoners dan Aalbeke. Er zijn voldoende handelszaken en de nodige sociale en medische voorzieningen. Er is een wekelijkse markt zoals dat hoort in het Franse zuiden. Zoals de naam het zegt, is de specialiteit van ons stadje het aardewerk. Er zijn een tiental winkeltjes waar keramiek verkocht wordt, een aardewerkmuseum en een jaarlijks zomerfestival waar keramisten van heinde en verre op af komen. Af en toe ontmoet ik hier Belgische toeristen met wie ik dan een praatje sla in het Vlaams of het Frans, naargelang.Ik ben opgegroeid in Aalbeke. Met mijn ouders, broers en zussen woonde ik in de Luingnestraat, nummer 13. Mijn zussen en ik liepen school in het Institut du Sacré-Coeur in Moeskroen, zodat we beter Frans dan Nederlands kenden. Ik deed wel mijn plechtige communie in Aalbeke. Ik woonde 30 jaar in Moeskroen en werkte er als verkoopster en bediende.Veertien jaar geleden ruilde ik werk en woonst voor een nieuw leven in la douce France.Hier heb ik mijn bezigheid als onthaalmoeder van twee peuters. Tussendoor kan ik lezen, naaien en decoratief bezig zijn met parels, schilderen  en aardewerk. Buitenhuis ga ik joggen, fietsen en wandelen. Ik ben lid van Saint Quentin Environnement,en een vrije-tijdsorganisatie waar je kunt sporten en dansles volgen.Marc is een geboren en getogen Fransman, afkomstig uit de omgeving van Grenoble. Hij werkte tot hij 60 werd in 2005. Hij had een eigen bedrijf van haarverzorgingsproducten. Dat heeft hij inmiddels van de hand gedaan. Hij heeft nu alle tijd om te fietsen en wandeltochten te maken.Marc en ik hebben elk twee volwassen kinderen en samen zeven kleinkinderen tussen 14 jaar en 3 maanden. Ze wonen in Frankrijk, met uitzondering van mijn zoon Frédéric, die in Aalbeke woont, op de Sterhoek in de buurt van mijn zus Bernadette en schoonbroer Marcel Debevere.Af en toe trekken Marc en ik er voor een paar dagen op uit met onze camper: hier in de Provence, in Spanje of naar Bretagne, als we het hier te warm vinden.Wie Provence zegt, denkt natuurlijk aan zuiderse groenten, olijven en wijn. Onze streekgebonden lievelingsgerechten zijn de ‘gardiane de taureau’, een stoverij van stierenvlees gemarineerd in rode wijn, en de ‘rouille à la sètoise’, een stoofpotje van kleine inktvisjes en tomaten met een straffe looksaus. In een straal van amper 50 km hebben wij bekende wijnsoorten: de lichte witte Picpoul de Pinet, de rosé van Tavel, de beroemde rode Châteauneuf-du-Pape of Gigondas en de zoete muskaatwijn Beaumes de Venise. Krijg je daar in Aalbeke nog geen goesting om eens af te komen?Ik heb geen enkel probleem gehad om me hier aan te passen: een prachtig land, volop zon, geen probleem met de taal. Soms mis je wel de familie in België. Gelukkig kunnen we nu via internet met elkaar praten en elkaar zien. Minstens een paar keer per jaar kom ik in Aalbeke op familiebezoek bij mijn zoon en mijn zus op de Sterhoek. Zodra ik de kerk van Aalbeke zie, komen de goede herinneringen van vroeger boven. Ik was indertijd lid van de VKSJ, de meisjesstudentes. In de straat hadden wij een jeugdgroepje met onder meer Cécile Cosaert, Edith Declercq,Schankske de facteur die met Ingrid getrouwd is en Werner Demeulenaere, Luc Bels en nog vele anderen.Aalbeke is ondertussen heel wat veranderd en uitgebreid. Ik vind het een moderne en aangename gemeente. Misschien zou ik er ook nog willen terug komen wonen. Maar er zijn Marc en het zuiders zonnetje die mij weer naar de Provence wenken. Toch blijf ik Aalbeke in het hart dragen en iedere keer ik ’t Aaltje in handen krijg en lees voel ik mij weer een beetje Aalbekenaar.Même dans un beau pays, avec le soleil, il y a toujours une petite pensée vers les personnes que l’on a connues, que sont-elles devenues?On ne les oubliera jamais, et par la même je leur fais un grand bonjour et leur dis peut-être à un de ces jours…..

Foto : Linda en Marc in hun tuin

Kaartje : Saint Quentin la Poterie ligt dicht bij de stad Uzès, in de driehoek Avignon-Nîmes-Alès