Geert Bossuyt

Gegroet Aalbeke! Ik ben Geert Bossuyt, de jongste telg van de familie van dokter Gustaaf Bossuyt en Yolande Mattelin uit de Lijsterstraat 10. Ik ben geboren in 1969 en woonde tot 1994 in Aalbeke. Ik liep er lagere school en volgde daarna middelbaar onderwijs aan het Don Boscocollege. Aan de KUL in Leuven studeerde ik economie. Met mijn diploma van handelsingenieur en actuaris vond ik een job bij KBC Bank  in Leuven en later Brussel. Ik huwde met Sophie Van der Borght. Zij is er 38 zoals ik, afkomstig uit Eeklo en opgegroeid in Lembeke. Wij zijn naar Kobbegem (deelgemeente van Asse) gaan wonen, dicht bij Brussel, wat praktisch was voor beider werk. Wij hebben drie zoontjes: Arthur (8), Edward (5) en Oscar (2).
Deutsche Bank haalde mij weg bij KBC en stuurde mij naar Engeland. Elke week pendelde ik over en weer tussen Londen en Kobbegem. Ik kwam  in contact met het ‘Islamitisch bankieren’en werd erdoor gefascineerd. Het lag in de lijn van deze belangstelling dat mijn werkgever mij hierheen stuurde. Dubai is hét commercieel en financieel centrum van het Midden-Oosten. Mijn job kun je omschrijven als ‘financieel ingenieur’, het ontwerpen en uitwerken van nieuwe financierings­technieken en –structuren. Momenteel ben ik hoofd van de structurering voor het Midden-Oosten en Noord-Afrika. Ik ben voornamelijk bezig met Islamitisch bankieren. Wat dit precies betekent, is moeilijk in enkele woorden uit te leggen. Het heeft voornamelijk te maken met de verschillen in opvatting over ‘rente’ (‘riba’ in het Arabisch): voor het Westen een doodnormaal gegeven, maar volgens de Islamitische wetten (de Sharia) niet toegelaten. De grote westerse banken leren zich aanpassen om toch met en in de Islamwereld zaken te kunnen doen.Dubai is de hoofdstad van het gelijknamige emiraat, een van de zeven die samen de Verenigde Arabische Emiraten vormen (VAE, of UAE in het Engels). De Federatie ligt op het Arabisch schiereiland aan de Perzische Golf. Dubai telt zo’n 1,2 miljoen inwoners, voor meer dan drievierde buitenlanders die hier in de commerciële en financiële sector werken. Het is een mengelmoes van nationaliteiten, die komen en gaan. In de klas van Arthur zaten vorig jaar 22 leerlingen, van maar liefst 18 verschillende nationaliteiten. Dubai is een ongelooflijk snel groeiende en fascinerende stad. Alles is hier ‘the biggest’, met onder meer het enige 7-sterrenhotel en de grootste shoppingmall ter wereld. Kers op de taart is het  hoogste torengebouw ter wereld: de Burj Dubai moet over twee jaar af zijn en 770 meter hoog. Hij is nu reeds recordhouder met 574 meter.Toen we midden vorig jaar met hebben en houden naar hier verhuisden, was het wel even wennen. Ik heb mijn werk, en aangezien ik daar redelijk veel uren draai, maakt waar ik werk, niet zoveel uit. Voor mijn vrouw en de kinderen was de overstap minder evident. Sophie gaf haar werk op in België. Het was wennen aan de nieuwe omgeving, de taal, het klimaat.
De voertaal hier is Engels. Slechts een minderheid spreekt Arabisch. Het is wel handig enkele elementaire beleefdheidsformules in het Arabisch te kennen. School en werk zijn volledig Engelstalig. Op school leren de kinderen wel wat Arabisch. Het is wonderbaar hoe snel kinderen een andere taal aanleren. Alhoewel we thuis onder elkaar Nederlands spreken zijn de eerste woordjes van kleine Oscar eerder in het Engels dan in het Nederlands.Wij integreren ons goed in de Vlaamse ‘kolonie’ in Dubai. Sophie is actief lid van de Belgische club en organiseert koffiemiddagen voor de dames en de evidente feestjes met Sinterklaas, Kerstmis, enz. Met een paar Vlaamse mannen hebben we een clubje opgericht dat minstens eenmaal per maand samenkomt, meestal voor een etentje en een pintje.
Over eten en drinken gesproken. Gezien 80% van Dubai ‘expat’ is, is de keuken zeer internationaal. Arabisch eten is eerder folklore. Alcoholische dranken zijn slechts op bepaalde toeristische plaatsen verkrijgbaar. In de winkel kun je ze enkel kopen mits vertoon van een licentie, waarop een limiet bepaald is in functie van het inkomen!Regelmatig, maar zeker tijdens de zomervakantie komen wij naar België. Dubai is dan veel te warm. Met Kerstdag ben ik zeker ‘thuis’ in Aalbeke. Dubai en Aalbeke zijn niet te vergelijken. In de bruisende wereldstad mis ik het dorp waar iedereen iedereen kent en het leven veel intiemer is. Ook de familie doet mij soms naar Aalbeke verlangen, en heel specifiek ook de muziekrepetities de vrijdagavond met het pintje achteraf. Met Aalbeke zijn natuurlijk ook de herinneringen aan de jeugdvrienden (en vriendinnen!) verbonden, de harmonie, het dorpse, de mogelijkheid om vrijuit Westvlaams te ‘klappen’. De derde week van september doet me steeds terugdenken aan de Corneliusfeesten. Een persoon die er in mijn jeugdherinneringen uitspringt, is meester André Verleye: een imposant figuur met een nog imposantere persoonlijkheid.
Aalbeke groeit natuurlijk en het dorpse karakter dreigt stilaan te verdwijnen. Het wordt onpersoonlijker. Maar Aalbeke is nog altijd mijn ‘thuis’. Er terugkomen geeft mij een aangenaam nestgevoel.
Of ik ooit terug naar Aalbeke zou willen komen wonen? Voor de nabije toekomst wordt mijn woonplaats door mijn werk bepaald. En dat is helaas Aalbeke niet. Misschien kom ik later ooit nog terug. Maar dat zal natuurlijk in overleg met vrouwlief en de kinderen uitgemaakt moeten worden.Warme groeten aan Aalbeke, aan de familie, vrienden en kennissen, vanuit het even warme Dubai.

Foto :  Geert, Spohie en zoontjes Arthur, Edward en Oscar probeerden in 2006 een Arabische outfit uit vooraller ze naar Dubai vertrokken.

Kaartje : Dubai is één van de zeven Verenigde Arabische Emiraten. Een rijk oliestaatje aan de Perzische Golf.